ΝΟ.Δ.Ε. Έβρου: Εκπαιδευτική Πολιτική της Αντιπολίτευσης και των Δούρειων Ίππων της.

Όλοι μας βιώνουμε τις ημέρες αυτές τις αγωνίες της εκπαιδευτικής κοινότητας, των γονέων και γενικότερα της κοινωνίας ολόκληρης, που υπομένει κάτω από το βάρος των απροσδόκητων, αλλά αναπόφευκτων αλλαγών της κρίσης , γνωρίζοντας όμως πως κανείς αγώνας δεν κερδήθηκε από επαναπαυμένους και τακτοποιημένους πολίτες, ούτε από πολιτικούς που απλά, έχουν το άλλοθι της αντιπολίτευσης και τη γνώση των αγώνων του «πλιάτσικου».

Θεωρούμε λοιπόν, πως αξίζει στους ανθρώπους αυτού του περήφανου τόπου να γνωρίζουν το χρονικό της πραγματικής εκπαιδευτικής πορείας, γιατί πολλοί αμαυρώνουν τις σοβαρές προσπάθειες του Υπουργείου και των εκπαιδευτικών, να χαρίσουν στον εκπαιδευτικό χώρο, ένα σχολείο που θα μαθαίνει στα παιδιά να ζουν με τέτοιο τρόπο, ώστε όταν σκέφτονται τη δικαιοσύνη, τη φροντίδα, την αξιοκρατία και την ακεραιότητα, να σκέφτονται την σοβαρή προσπάθεια που γίνεται για το νέο σχολείο.

Ωστόσο, η προσπάθεια αυτή ,αντί να στηριχτεί από όλες τις πολιτικές δυνάμεις, χρησιμοποιήθηκε με αναχρονιστικές μεθόδους, ως ο Δούρειος Ίππος ή ως «Ο πιο κομψός» τρόπος για να υπονομεύσουν το δίκιο αγώνα που δίνει η πραγματική Παιδεία, η αξιοπρεπής Παιδεία και όσοι αγαπούν πραγματικά την Παιδεία και τα Παιδιά μας και ταυτίστηκε με το όνειρο Κάποιων να πάρουν τα ηνία της χώρας στα χέρια τους.

Πολλοί πίστεψαν, μπροστά σε δυσάρεστες προσωπικές καταστάσεις, πως όποιοι και να’ ναι θα τους σώσουν, μα δεν ήξεραν όλα τα κεφάλια της «Λερναίας Ύδρας»,το τι πρεσβεύουν και ούτε ήταν άλλωστε ,αναγκασμένοι απλοί και αξιοπρεπείς άνθρωποι να μπαίνουν στη διαδικασία της αποκωδικοποίησης και αυτό ήταν το μάνα εξ’ ουρανού για τους Κομπογιαννίτες της Παιδείας.

Πρώτα , έδιναν σε συνελεύσεις ,που δεν είχαν απαρτία μελών, αλλά απαρτία άλλων ιδανικών το χρίσμα της επάρκειας για να περνούν αποφάσεις με απεργίες πολυήμερες, αλλά θα πρέπει να αντιληφθούν, πως ο «κηπουρός μπορεί ν’ αποφασίζει τι είναι καλό για το καρότο, όμως κανένας δεν μπορεί ν’ αποφασίζει τι είναι καλό για τον άλλον» (Jean-Paul Sartre) .

Ακολούθησαν οι ομάδες περιφρούρησης των αγώνων. Ομάδες που επωμίστηκαν το ρόλο του εξευγενισμένου «ταγματασφαλίτη», που θα προσπαθούσε με επιχειρήματα να πείσει δήθεν τους συναδέλφους του να απεργήσουν, σαν παλιές θύμησες που ανατριχιάζει κανείς στην αναζωπύρωσή τους, προσβάλλοντας τη νοημοσύνη και την αξιοπρέπεια της ανθρώπινης υπόστασης.

Αργότερα, φτάνουμε στο χειρότερο σημείο, που με λύπη βλέπουμε μαθητές να εμφανίζονται στη τηλεόραση και να μιλούν για καταλήψεις, χωρίς να εστιάζουν σε προβλήματα και επιδιώξεις Παιδείας και Νέων ,που πραγματικά θα έπρεπε να αναδείξουν.

Το χειρότερο, η τρομοκρατία που έσπειραν στα παιδιά για το μέλλον τους.

Κανείς δεν τους είπε για το αναβαθμισμένο πλέον πτυχίο των ΕΠΑΛ και τις μεγαλύτερες προοπτικές σταδιοδρομίας που δίνει.

Κανείς από τους ΔΗΘΕΝ σωτήρες δεν μίλησε στα παιδιά για την αξιοκρατία στις εξετάσεις του Λυκείου, που δεν διαφέρουν ως προς τη διαδικασία , αλλά ως προς την αναβαθμισμένη ποιότητα.

Κατατρομάζουν τους γονείς , λέγοντας πως θα έχουν περισσότερα φροντιστήρια να πληρώσουν, τη στιγμή που γίνεται η σοβαρότερη προσπάθεια αποφυγής, με τη μείωση των Πανελλαδικά εξεταζόμενων μαθημάτων και την αναδιοργάνωση υποδομών.

Είναι ΙΕΡΟΣ για τον Έλληνα ο ρόλος του ΔΑΣΚΑΛΟΥ και του ΓΟΝΕΑ. Όλοι όσοι φέραμε στον κόσμο παιδιά , είναι η ύστατη ώρα που πρέπει να προσέξουμε το δρόμο που τους δείχνουμε. Δεν τα ετοιμάσαμε για θύματα πολιτικών και κομματικών ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΩΝ!

Τα σχολεία είναι ο φυσικός τους χώρος, όπως και η οικογένειά τους και όχι τα πεζοδρόμια με τις χαμένες σχολικές ώρες. Μακριά από το σχολείο κινδυνεύουν, μέσα σ’ αυτά βρίσκουν ανθρώπους που τα αγαπάνε και τα νοιάζονται.

Ας απαντήσουμε λοιπόν, σ’ αυτούς που καπηλεύονται τα ιδανικά των ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΩΝ, πως η αλήθεια διδάσκεται και καλό θα ήταν να μας ακούσουν!!

Τομέας Παιδείας

ΝΟ.Δ.Ε. Έβρου